عشق من...منو صدا کن

و این شد یاری خدا

ati — Wed, 12 Dec 2007 20:20:20 GMT

با سلام خدمت همه دوستان که مارا در این وبلاگ با نظرات و همراهی خود دلگرم ساختند.

اومدیم(من و عسل) یه سری به وبلاگ بزنیم و بگیم که ما میخواستیم و تونستیم فاصله ها رو برداریم

اومدیم بگیم که هیچ چیزی نشد نداره اومدیم بگیم که مهم دل هست و بزرگترین چیز تو زندگی ادم امید

هست.و همین امید و توکل بود که ما رو به هم رسوند .بیستم اذر شب عقد ما بود زیباترین شب دنیا و

الان که داریم این مطلب رو براتون مینویسیم بیست و شش ساعت و چهل دقیقه از ازدواج ما میگذره

و خدا رو هزار مرتبه شکر میکنیم که بهمون کمک کرد که با هم باشیم باهم زندگی کنیم و باهم بمیریم.

به امید این که تک تک دوستان به یکایک آرزوهایشان برسند.

بيا كه ز وصال تو كامياب شوم

ati — Fri, 30 Nov 2007 22:57:18 GMT

عزيزم نگاه کن همه دوری ها از بین رفتن

من اينجا هستم اينجا هستم اينجا هستم اينجا

دیگه هیچ مرز و مجبوری نیست

من اينجا هستم اينجا هستم اينجا هستم اينجا

من آن راز هستم که تو نمي تواني پنهان کني

آن اتفاقي هستم که نمي تواني فراموشش کني

در قلب صدايي مي شنوي پس چرا متعجب هستي

پس من آواز قلب تو هستم

اگر مي تواني بشنوي پس به ضربان قلبت گوش بده

من اينجا هستم اينجا هستم اينجا هستم اينجا

حالامن همينم که در تصورات تو هستم

من در جواب هايت هستم من در سوال هايت هستم

من در مرکز هريک ازخواب هاي تو هستم

من در روشنايي چشمان تو هستم

به هر جا نگاه کني مرا مي بيني

من اينجا هستم اينجا هستم اينجاهستم اینجا

عبور صخره ها از خودم كه بگذرم

ولي دست هاي تو رو عاشقونه مي برم

غربت سخته ، ميدونم ، اما نبايد كم بياري

ديدي دارم ياد مي گيرم ،

قربونت برم ، من پيشتم ،

در يمني چو با مني پيش مني پيش مني و بي مني در يمني .... من پيشتم ، اگر خوب نگاه كني ، كنارت نشستم ، چشماتو پاك كن

و به خواست ایزد منان پس از همه ی انتظارها و دوريها در بيستم آذر ماه قسم هم پیمانی با دل و جان مینوشیم.

با آرزوی پایان یافتن تمامی فاصله ها برای شما

عزیزم دوستت دارم

hojoometanhai — Sun, 18 Nov 2007 23:13:18 GMT

منتظر لحظه ای هستم

که دستانت را بگیرم

در چشمانت خیره شوم

دوستت دارم را بر لبانم جاری کنم

منتظر لحظه ای هستم که در کنارت

بنشینم سر رو شونه هایت بگذارم

از عشق تو.....از داشتن

تو...اشک شوق ریزم منتظر لحظه ی مقدس که تو را در آغوش

بگیرم وبا تمام

وجود قلبم وعشقم را به تو هدیه کنم اری من تورا دوست دارم

وعاشقانه تو را می ستایم

بوی بهار

ati — Fri, 09 Nov 2007 20:40:18 GMT

بوي بهار مي شنوم از صداي تو

نازكتر از گل است گل گونه هاي تو

اي در طنين نبض تو آهنگ قلب من

اي بوي هر چه گل نفس آشناي تو

اي صورت تو آيه و آيينه خدا

حقا كه هيچ نقص ندارد خداي تو

صد كهكشان ستاره و هفت آسمان حرير

آورده ام كه فرش كنم زير پاي تو

رنگين كمان از نخ باران تنيده ام

تا تاب هفت رنگ ببندم براي تو

چيزي عزيزتر ز تمام دلم نبود

اي پاره دلم كه بريزم به پاي تو

امروز تكيه گاه تو آغوش گرم من

فردا عصاي خستگي ام شانه هاي تو

در خاك هم دلم به هواي تو مي تپد

چيزي كم از بهشت ندارد هواي تو

همبازيان خواب تو خيل فرشتگان

آواز آسمانيان لاي لاي تو

بگذار با تو عالم خود را عوض كنم

يك لحظه تو به جاي من و من به جاي تو

اين حال و عالمي كه تو داري براي من

دار و ندار و جان و دل من براي تو

اي دل به جان تو ! دل و جانم از آن توست

اي درد تو به جان من اي من فداي تو

زنده یاد قیصر امین پور - تقدیم به کسی که روحم با اوست

فقط تو

hojoometanhai — Thu, 18 Oct 2007 20:12:18 GMT

فقط تو

تو مثل راز پاييزي و من رنگ زمستانم

چگونه دل اسيرت شد قسم به شب نمي دانم

تو مثل شمعداني ها پر از رازي و زيبايي

و من در پيش چشمان تو مشتي خاك گلدانم

تو دريايي تريني آبي و آرام و بي پايان

و من موج گرفتاري اسير دست طوفانم

تو مثل آسماني مهربان و آبي و شفاف

و من در آرزوي قطره هاي پاك بارانم

نمي دانم چه بايد كرد با اين روح آشفته

به فريادم برس اي عشق من امشب پريشانم

تو دنياي مني بي انتها و ساكت و سرشار

و من تنها در اين دنياي دور از غصه مهمانم

تو مثل مرز احساسي قشنگ و دور و نامعلوم

و من در حسرت ديدار چشمت رو به پايانم

تو مثل مرهمي بر بال بي جان كبوتر

و من هم يك كبوتر تشنه باران درمانم

بمان امشب كنار لحظه هاي بي قرار من

ببين با تو چه رويايي ست رنگ شوق چشمانم

شبي يك شاخه نيلوفر به دست آبيت دادم

هنوز از عطر دستانت پر از شوق است دستانم

تو فكر خواب گلهايي كه يك شب باد ويران كرد

و من خواب ترا مي بينم و لبخند پنهانم

تو مثل لحظه اي هستي كه باران تازه مي گيرد

و من مرغي كه از عشقت فقط بي تاب و حيرانم

تو مي آيي و من گل مي دهم در سايه چشمت

و بعد از تو منم با غصه هاي قلب سوزانم

تو مثل چشمه اشكي كه از يك ابر مي بارد

و من تنها ترين نيلوفر رو به گلستانم

شبست و نغمه مهتاب و مرغان سفر كرده

و شايد يك مه كمرنگ از شعري كه مي خوانم

تمام آرزوهايم زماني سبز ميگردد

كه تو يك شب بگويي دوستم داري تو مي دانم

غروب آخر شعرم پر از آرامش درياست

و من امشب قسم خوردم تر ا هرگز نرنجانم

به جان هر چه عاشق توي اين دنياي پر غوغاست

قدم بگذار روي كوچه هاي قلب ويرانم

بدون تو شبي تنها و بي فانوس خواهم مرد

دعا كن بعد ديدار تو باشد وقت پايانم

دلم برات خیلی تنگه

ati — Thu, 11 Oct 2007 22:46:26 GMT

وقتی آدم بدونه داره به کسی وابسته می شه

و اون کس ممکنه هر لحظه ازش خداحافظی کنه خیلی سخته

شاید براش دور شدن خیلی سخت باشه ولی مجبوره

ای خدا

خوشحالم درد دلم رو می فهمی

امروز چقدر صدات کردم

احتمالا از دستم خسته شدی

ولی خودت می دونی که من به جز تو کسی رو ندارم

دوباره اشکام بی حیا شدن

داره سرازیر می شه

بابا این اشکها خجالت نمی کشن

ولی خدا

ببین به کجا رسیدن که خجالتم حالیشون نمی شه

خدا یه چیزی بگم ............... میخوام در گوشت بگم .

خیلی خسته ام

عشق یعنی

hojoometanhai — Thu, 27 Sep 2007 20:26:18 GMT

عشق يعني سكوت لبهايم
عشق يعني مرگ بيان شاعر
عشق يعني جستجوي چشمان نوجواني
عشق يعني همين يك ، دو قدم تا سكوت
عشق يعني مفهوم همين ژاله سبز
عشق يعني قلم برداري
دست را آزاد كني
و چشمها را بسته
رنگها را در اختيار روحت بگذاري
تا با معنا لمس كند
شايد آسماني سبز ساخت
خورشيدي آبي
و صخره هايي نرم تر از روياها
من اگر من باشد
تبسم خدا يعني عشق
من اگر خود باشم
خشم ابليس يعني عشق
من اگر من باشم و براي من عاشق شوم
عشق يعني همين
عشق يعني صحبت چلچله ها را سخت نداني
با گلبرگ شبو دوستانه صحبتي شبانه كني
عشق يعني قطرات باران را ببوسي
عشق يعني زيبا ببيني
كه اگر بيننده باشي
نعش هفت سال پوسيده ، يعني تجسم زيبايي
عشق يعني همين كه هست را ببيني
در همين كه هست
همين ، كه هست ....
خورشيد را ببوسي تا لبهايت زلال شود
شبنم را در آغوش بكشي تا قلبت شعور پيدا كند
ذهنت را با نسيم صبح از غبار فهم ، نا فهم زمانه پاك كني
عشق يعني باور كني
شايد امسال بهار تا زمستان باقي بماند
كه اگر خود باشي
عشق يعني بي انتهايي
وقتي كه افق تير رس چشم تو باشد
راه بي معناست

کاش ستاره ها بودند

ati — Thu, 06 Sep 2007 23:21:40 GMT

عاشقانه دستهایش را گرفتم. گرمای عجیبی در سینه جانم را می سوزاند.عطر عجیبی پراکنده بود. حالتی داشتم وصف ناپذیر. گویی در آسمان بودم. به من لبخند می زد و در انتظار جوابش بود. گویی هوش از سرم پریده بود. نبضش را در دستانم حس می کردم. حتم داشتم او هم مثل من است. حس می کردم، آسمان،زمین، و همه چیز مال من است . آتشی در دلم بر پا بود. آتشی بالاتر از زمان و جسم.

تنها چیزی درونم را آزار می داد, شرم داشتم در چشمانش نگاه کنم. لیاقتش را نداشتم. از بی ابرویی،گریه ام گرفت. من کجا و آسمان کجا؟

احساس کردم او هم گریه می کنه. سرم را بلند کردم, بی اختیار دستم را روی صورتش گرفت و همان طور اشک می ریخت. درکش برایم مشکل بود. این من بودم که باید گریه می کردم

کاش بودند ستاره ها، تابه من حسودی می کردند.

.. در یک شب

hojoometanhai — Thu, 30 Aug 2007 20:52:02 GMT

.. در یک شب پاییزی هنگامی که عاشقان خسته از عشق زخم خورده به سوی میعادگاه عشق می آمدند حسی نگاهی صدایی مرا به سوی خود کشید در آن هنگام قلبم تندتر میزد و عرق سردی بر روی تنم نشسته بود. خود را کشان کشان بسویش کشاندم فکر کردم او همان است که میتواند زخم کهنه مرا مداوا کند و زندگیم را جان تازه ای بخشد فکر می کردم که او نیمه ی گمشده ی من است او که سالها در اثر ندیدن او زخمهای دلم چرک کرده بود وبدست بی وفایی روزگار عفونت عمیقی کرده بود و همه دکتر های عشق قطع امید کرده بودند .او بود که زندگی را به من داد و زخمم را مداوا کرد کاش همه مثل او بودند مهربان وآرام .با این همه باورش نمی کردم احساس می کردم که او هم مانند همه نارفیقان روزگار و مانند همه آن عشقبازها که فقط به عشق به عنوان یک نیاز نگاه میکنند نه به عنوان یک درد وعشق را این حس دوست داشتنی را بازیچه دست خود قرار دادند و به قول امروزی ها با عشق حال میکردند. او باید به من حق می داد !!چون من به دست این زمان و خاطرات تلخ به اینجا رسیده بودم و هنوز با کلمه ی عشق تازه آشنا شده بودم و الفبای عشق و عاشقی را نیا موخته بودم. تازه لیسانس محبت را گرفته بود داشت امتحان معرفت میداد میدانم که او قبول خواهد شد او استعداد دارد .حرفهایش دلم را زیر و رو میکرد و روز به روز بر قدرت اعتماد من میافزود آن درد قدیمی را فراموش کردم پاهایم از محبت او قدرت میگرفت ومرا به دنیای دیگری میبرد دنیایی که از نامردیها و بیوفایی ها خبری نبود جایی را که حتی تصورش را نمیکردم آنجا جایی نبود جز سرزمین صداقت .میدانستم اگر جایی صداقت باشد عشق حقیقی هم یافت میشود پس دوان دوان به سویش رفتم انگار پرواز میکنم گلهای عشق و معرفت در سرتا سر آنجا جلوهای دیگر داده بود. در حالی که اشک در چشمانم حلقه زده بود دستی به شانه ام خوردنگاهم را برگرداندم...آری او بود او بود!! دیگر هیچ نفهمیدم.

ati — Fri, 10 Aug 2007 21:49:18 GMT

تا کی عاشق باشم و از عشقم دور ؟ تا کی اسیر تنهایی هایم باشم و از یارم دور .....؟
تا کی باید به خاطر دوری تو اشک بریزم و حسرت آن دستهای گرمت را بکشم...؟
تا کی باید از خدای خویش التماس کنم تا تو را به من برساند ، نزدیک و نزدیک تر کند
تا بتوانم تو را در آغوش بگیرم؟... تا کی باید صدای غم انگیز آواز مرغ عشق را بشنوم
و دلم برایت تنگ شود؟ تا کی باید غروب پر درد عاشقی را ببینم و دلم بگیرد!

تا کی باید تنهایی به خورشیدی که آرام آرام به پشت کوه ها می رود را نگاه کنم و
تا کی باید لحظه ها و ثانیه ها را یکی یکی بشمارم تا لحظه دیدار با تو فرا رسد؟ خسته ام !
یک خسته دلشکسته عاشق بی سر پناه.... عاشقم ! یک عاشق دیوانه سر به هوا .....
تا کی باید کنج اتاق خلوت دلم بنشینم و با قلم و کاغذ درد دل کنم؟...
تا کی باید دلم را به فرداها خوش کنم و پیش خود بگویم آری فردا وقت رسیدن است!

تا کی باید در سرزمین عشاق سر به زیر باشم و چشمهای خیسم را از دیگران پنهان کنم؟
تا کی باید بگویم که عاشقم ، ولی یک عاشق تنها ، عاشقی که معشوقش در کنارش نیست!
تا کی باید به انتظارت زیر باران بنشینم و همراه با آسمان بنالم و ببارم....
و تا کی باید با دستهای خالی ، با آغوش سرد ، با دلی خالی از آرزو و امید ، با چشمانی
خیس و شاکی زندگی کنم؟ آری تا کی باید تنها صدای مهربان تو را بشنوم
ولی در کنار تو نباشم عزیزم! تاکی؟